Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στο Unplugged Stories, η Ασημένια Βουλιώτη ξεδιπλώνει την πορεία της από τα παιδικά χρόνια στα Τρίκαλα μέχρι την κορυφή της υποκριτικής και του τραγουδιού. Με μια αφοπλιστική ειλικρίνεια και διάθεση για παιχνίδι, η ταλαντούχα ηθοποιός περιγράφει τη ζωή της σαν ένα ταξίδι αναζήτησης, όπου η προσαρμοστικότητα έγινε το «κλειδί» για να ξεπερνά κάθε εμπόδιο. «Αν μπορούσα να περιγράψω με μία λέξη την παιδική μου ηλικία, αυτή θα ήταν παιχνίδι», εξομολογείται, αναπολώντας την ελευθερία στα ποτάμια της Παλαιοκαρυάς, μια εποχή που διαμόρφωσε τον άνθρωπο που είναι σήμερα.
Η διαδρομή της Ασημένιας δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα, καθώς οι συνεχείς μετακομίσεις λόγω της δουλειάς του πατέρα της την ανάγκασαν να γίνει «ειδικός» στους αποχωρισμούς. Ωστόσο, αυτές οι αλλαγές την έκαναν έναν άνθρωπο βαθιά προσαρμοστικό. Η ανάγκη της για έκφραση ξεκίνησε ασυνείδητα από παιχνίδια ρόλων μπροστά στον καθρέφτη και στην αυλή του σπιτιού της. «Γύρω στα 17 συνειδητοποίησα ότι αυτό το να παίζω και να θέλω να παίζω κάτι άλλο από αυτό που είμαι μάλλον είναι ηθοποιός», θυμάται, εξηγώντας πώς, παρά τις αρχικές ανησυχίες των γονιών της για τις σπουδές της, εκείνη επέλεξε με τόλμη τον δρόμο της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών.
Το «βάπτισμα» στις Ψυχοκόρες και η πρόκληση της Μαρινέλλας
Η τηλεοπτική της εμφάνιση στις Ψυχοκόρες αποτέλεσε μια σκληρή, αλλά διδακτική εμπειρία. Ο ρόλος της Δεσποινιώς, με την έντονη σκηνή του βιασμού, την ανάγκασε να βυθιστεί σε σκοτεινά μονοπάτια, ερευνώντας πραγματικές ιστορίες γυναικών. Όμως, η κορυφαία στιγμή της καριέρας της μέχρι στιγμής ήταν η ενσάρκωση της Μαρινέλλας. «Με πήρε τηλέφωνο ο Μάκης ο Γαζής και μου ανακοίνωσε ότι θα παίξω τη Μαρινέλλα. Ήταν για μένα μεγάλη χαρά και ενθουσιασμός, και υπήρχε και η ευθύνη ότι θα κάνω ένα υπαρκτό πρόσωπο», δηλώνει η ίδια. Με εντατικές πρόβες στα Εξάρχεια και μελέτη της δυναμικής προσωπικότητας της μεγάλης ερμηνεύτριας, η Ασημένια κατάφερε να αποδώσει όχι μια μίμηση, αλλά μια ύπαρξη γεμάτη πάθος.
Η μουσική ως αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχής της
Η μουσική δεν είναι απλώς ένα χόμπι για την Ασημένια, είναι ο τρόπος που επικοινωνεί με τον κόσμο από παιδί. Από τις συνοδείες στο πιάνο της μητέρας της και το καραόκε στο γραφείο της, μέχρι τις εμφανίσεις σε ρεμπετάδικα, η φωνή της είναι το ισχυρότερο εργαλείο της. Όταν ερωτάται τι θα διάλεγε ανάμεσα σε υποκριτική και τραγούδι, η απάντησή της είναι το μιούζικαλ, ο χώρος όπου οι δύο κόσμοι ενώνονται. «Όταν λέω φωνή, δεν εννοώ μόνο τραγουδιστικά. Εννοώ φωνή σαν ύπαρξη», τονίζει για τη Μαρινέλλα, μια φράση που περιγράφει ιδανικά και τη δική της πορεία στον χώρο του θεάματος.
Σήμερα, η Ασημένια Βουλιώτη κοιτάζει το μέλλον με περιέργεια και ελπίδα. Η συμμετοχή της στον «Αγαπητικό της Βοσκοπούλας» της θύμισε πόσο ανάγκη έχουμε την τρυφερότητα στις μέρες μας, ενώ η καθημερινή της συντροφιά, ο «Τίγρης» της, ο γάτος Bueno, τη γεμίζει αγάπη. «Σήμερα η Ασημένια νιώθει αισιοδοξία, έχει ελπίδα και έχει περιέργεια να εξερευνήσει καινούργιους κόσμους», καταλήγει, στέλνοντας το δικό της μήνυμα στον μικρότερο εαυτό της: «Κράτα γερά, έχε πίστη».
Για σχόλια, μηνύματα ή φωτογραφικό υλικό σχετικά με το Mad.gr, επισκεφτείτε μας στο Facebook, επικοινωνήστε μέσω Twitter ή ακολουθήστε μας στο Instagram.
