Με μια ματιά
- Ομοσπονδιακός δικαστής απέρριψε το μεγαλύτερο μέρος αγωγής για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων σχετικά με τον ρυθμό dembow.
- Το ντουέτο παραγωγών Steely & Clevie δεν απέδειξε έγκυρα πνευματικά δικαιώματα επί του ρυθμού dembow.
- Η αγωγή αφορούσε περίπου 2.000 τραγούδια από εκατοντάδες καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Bad Bunny, Karol G, Daddy Yankee.
- Ο δικαστής έκρινε ότι οι ενάγοντες δεν εντόπισαν ένα μοναδικό προστατευόμενο έργο που να περιέχει τον αξιούμενο ρυθμό.
Μια κομβική εξέλιξη σημειώθηκε υπέρ του Bad Bunny, καθώς ομοσπονδιακός δικαστής ακύρωσε το μεγαλύτερο μέρος μιας ογκώδους αγωγής που αφορούσε παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Η υπόθεση αυτή στρεφόταν εναντίον εκατοντάδων καλλιτεχνών, οι οποίοι κατηγορούνταν ότι χρησιμοποίησαν παράνομα τον εμβληματικό ρυθμό dembow στα τραγούδια τους. Η ανατρεπτική αυτή απόφαση, παρά το γεγονός ότι έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενη κρίση του ίδιου δικαστή, θεωρείται καθοριστική για την πορεία της υπόθεσης και την προστασία της δημιουργικότητας στη μουσική βιομηχανία.
Ο δικαστής André Birotte Jr. έκρινε ότι το ντουέτο παραγωγών reggae Steely & Clevie απέτυχε να αποδείξει πως διαθέτει έγκυρα και κατοχυρωμένα πνευματικά δικαιώματα επί του dembow. Πρόκειται για το χαρακτηριστικό «boom-ch-boom-chick» μοτίβο που αποτελεί τη ρυθμική «καρδιά» σχεδόν κάθε κομματιού reggaeton. Η αρχική τοποθέτηση του δικαστή είχε ανοίξει τον δρόμο για μια δίκη-μαμούθ, η οποία θα ταλαιπωρούσε για χρόνια τον Bad Bunny, την Karol G, τον Daddy Yankee και δεκάδες ακόμη ονόματα, καθώς η αγωγή υποστήριζε ότι περίπου 2.000 τραγούδια βασίστηκαν αυθαίρετα σε αυτόν τον ρυθμό.
Διάβασε επίσης: KATSEYE: Το «Pinky up» έγινε σοκολάτα και honestly… we’re obsessed
Ωστόσο, ύστερα από νέα επιχειρηματολογία των δικηγόρων του Bad Bunny, οι οποίοι κατηγόρησαν τους ενάγοντες ότι δημιούργησαν ένα «Frankenstein copyright» συρραφής στοιχείων, ο δικαστής επανεξέτασε εξονυχιστικά τα δεδομένα. Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε, οι ενάγοντες δεν κατάφεραν να εντοπίσουν με σαφήνεια ποιο ακριβώς προστατευόμενο έργο εμπεριέχει την επιλογή και τη διάταξη που αξιώνουν.
Η «υπέρτατη πηγή» και η απόρριψη από το δικαστήριο
Η υπόθεση ξεκίνησε το 2021 από τους Cleveland «Clevie» Browne και τους κληρονόμους του Wycliffe «Steely» Johnson, οι οποίοι υποστήριζαν ότι το κομμάτι τους «Fish Market» του 1989 αποτελεί την πρωτογενή πηγή του dembow. Στο στόχαστρο της αγωγής βρέθηκαν σχεδόν 2.000 τραγούδια από πάνω από 150 καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων κολοσσών όπως οι Pitbull, Drake, Luis Fonsi και Justin Bieber. Η τεράστια κλίμακα της διεκδίκησης είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων, με τους ειδικούς να προειδοποιούν ότι επιχειρείται η νομική μονοπώληση ενός ολόκληρου μουσικού είδους.
Ο δικαστής Birotte σημείωσε ότι ο φερόμενος ιδιόκτητος ρυθμός δεν εντοπίζεται ολοκληρωμένος σε κανένα από τα τρία τραγούδια που κατέχουν οι ενάγοντες. Σύμφωνα με το αμερικανικό δίκαιο, η νομοθεσία δεν προστατεύει «μια αφηρημένη συσσώρευση στοιχείων από πολλαπλά έργα», ούτε επιτρέπει τη δημιουργία μιας τεχνητής συλλογής ομοιοτήτων αποκλειστικά για τους σκοπούς μιας δίκης.
«Δεδομένου ότι οι ενάγοντες δεν εντόπισαν ένα μοναδικό προστατευόμενο έργο, δεν μπορούν εκ του νόμου να προχωρήσουν με αυτή τη θεωρία», κατέληξε ο δικαστής, χαρίζοντας μια τεράστια ανάσα λύτρωσης και μια ιστορική νίκη στην παγκόσμια μουσική κοινότητα.
Διάβασε επίσης:
Για σχόλια, μηνύματα ή φωτογραφικό υλικό σχετικά με το Mad.gr, επισκεφτείτε μας στο Facebook ή ακολουθήστε μας στο Instagram, στο TikTok και στο YouTube.
